رایگان
پروتکل درمان غیر جراحی در سندرم گیر افتادگی شانه Shoulder Impingement Syndrome

فیزیوتراپیست منصور شهابی نژاد

همانند سایر پروتکل های درمانی ارائه شده در سامانه پدرا ؛ پیشرفت در برنامه تمرین درمانی بیمار به میزان بهبود عملکرد و کاهش درد بیمار بستگی  دارد نه یک برنامه زمانبدی از پیش تعیین شده. 

آموزش دقیق بیمار در تمامی فازهای درمان برای کسب حداکثر کنترل عصبی ، عضلانی و عملکرد مناسب مجموعه شانه ضروری است. 

مدالیته های درمانی:

  • استفاده از گرمای سطحی بویژه گرمای مرطوب به انجام بهتر حرکات و بهبود دامنه حرکتی کمک می کند
  • کامپرس یخ باید بعد از تمرینات تقویتی استفاده شود. 

تمرینات دامنه حرکتی

  • این تمرینات باید حداقل 1 یا 2 نوبت در روز انجام شود.
  • حرکات active و active-assisted در صفحه اسکاپولا scapular plane
  • استرچ کپسول خلفی شانه
  • پیشرفت تمرینات به سوی استرچ در دامنه های انتهائی (end-range stretching) تا حصول دامنه کامل حرکتی (غالبا در فازهای انتهایی درمان)

درمانهای دستی

  • درمانهای دستی توسط فیزیوتراپیست برای کپسول مفصلی GH ، مفصل scapulothoracic ، مفصل AC ، مفصل SC و ستون فقرات انجام می شود. 
  • درمانهای دستی باید در فازهای اولیه درمان آغاز شود و در صورت نیاز در طول درمان ادامه یابد.

تمرینات تقویتی

  • بهتر است تمرینات تقویتی به صورت یک روز در میان (3-4 روز در هفته) انجام شود.
  • تمرینات تقویتی اولیه شامل تمرینات بهبود هماهنگی عصبی ، عضلانی (PNF) ، تمرینات ایزومتریک عضلات روتاتورکاف و تمرینات ایزوتونیک در دامنه محدود می باشد . (1 تا 3 ست / 10 تا 15 تکرار)
  • این تمرینات شامل Scapular depression ، Scapular retraction ، PNFs ، shoulder dump ، scapular clocks ، prone row و low row می باشد.
  • وقتی که بیمار توانست تمرینات ایزومتریک عضلات روتاتورکاف را انجام دهد می توان تمرینات ایزوتونیک را در دامنه محدود 0 تا 90 درجه از elevation شروع نمود. 

معیار ورود به فاز حد واسط

  • هنگامی که ریتم اسکاپولوتوراسیک و گلنوهومرال نرمال باشد و بیمار بتواند shoulder elevation  را به صورت concentric , eccentric در دامنه 0 تا 150 درجه انجام دهد می توان به فاز بعد وارد شد. 

فاز حد واسط:

هدف این فاز کسب دامنه حرکتی طبیعی و قدرت کامل عضلانی است.

برنامه تمرین درمانی

  • ترکیب Scapular retraction و horizontal abduction (فیگر T) 
  • ترکیب Scapular retraction و scapular depression  و shoulder flexion (فیگر Y)
  • shoulder punches و  wall circles 
  • تمرینات PNF و rhythmic stabilization
  • Seated press-ups
  • Seated push-up
  • تمرینات ایزوتونیک برای تمامی حرکات شانه (حرکات روتیشن باید در حالیکه بازو 45 تا 90 درجه از بدن دور شده است انجام گیرد)
  • rows in standing
  • تمرینات پلی متریک شانه

فاز نهائی

معیار ورود به فاز نهائی

  • هنگامی که دامنه حرکتی بیمار کامل و بدون درد است ، ریتم های scapulothoracic و glenohumeral الگوی طبیعی دارد ،  بیمار قادر است حرکات شانه (concentric / eccentric) را در دامنه کامل و بدون درد انجام دهد و قدرت عضلانی 5 از 5 است بیمار به فاز نهائی درمان وارد می شود. 

برنامه تمرین درمانی در فاز نهائی

  • در این فاز روی بازیابی قدرت طبیعی عضلات کمربند شانه ای و هماهنگی عصبی ، عضلانی ناحیه و حفظ دامنه حرکتی طبیعی تاکید می شود . 
  • در این فاز بیمار باید روی فعالیتهای فانکشنال و تمرینات ورزش اختصاصی تمرکز نماید.
  • تمرینات Closed kinetic chain نظیر push-up روی یک پا یا توپ فیزیو و figure 8 exercises
  • انجام تمرینات تقویتی در حالیکه سطح اتکای بیمار کم شده (روی یک پا ، روی تخته تعادل یا در حالت اسکات)
  • هنگام انجام تمرین با هالتر باید احتیاط کافی صورت گیرد زیرا می تواند باعث برگشت علائم شود . 
  • از انجام pull-downs و military press پشت گردن باید اجتناب شود.
پادکست ضمیمه
همچنین بخوانید

شما چه فکر می کنید؟

لطفا نظر خود را در خصوص این مطلب ثبت نمائید.